Okręty mogły przenosić 4 miny i 12 bomb głębinowych w przypadku zadań zwalczania okrętów podwodnych, albo ładunki wydłużone.
Wyposażenie Okręty posiadały komplet trałów do niszczenia różnych rodzajów min: trał kontaktowy MT-3U, trał akustyczny AT-6 i trał elektromagnetyczny SEMT-1. Zamiast trałów okręty mogły przenosić holowaną platformę elektromagnetyczną do wykrywania i niszczenia min IU-2 (iskatiel-unicztożytiel) lub platformę do obserwacji telewizyjnej dna i wykrywania min IT-1 (iskatiel telewizjonnyj). Na samej rufie był charakterystyczny żuraw do obsługi wyposażenia trałowego. Energię elektryczną zapewniały dwa generatory wysokoprężne po mocy po 50 kW. Generatory mieściły się w 6. przedziale, za maszynownią. Okręty miały radar nawigacyjny Kiwacz, natomiast nie posiadały stacji hydrolokacyjnej.
Służba Trałowce redowe projektu 1258 wchodziły w skład Marynarki Wojennej ZSRR od końca lat 60. XX wieku, oddawane do służby w miarę budowania kolejnych okrętów do 1984 roku, w liczbie ogółem 52 jednostek. Otrzymywały tylko oznaczenia alfanumeryczne ze skrótem RT (cyrylica: РТ), od rosyjskiej nazwy klasy (riejdowyj tralszczik). W 1985 roku przejęto jeszcze trzy okręty eksportowego projektu 1258E (RT-46, 214, 236).