Po zakończeniu I wojny światowej kolej początkowo znalazła się w granicach Litwy, później Litwy Środkowej, a od 1922 roku II Rzeczpospolitej. Przeszła wówczas pod zarząd PKP i liczyła 27 km długości. Podlegała pod Zarząd Kolei Wąskotorowych Dyrekcji Kolei Państwowych (DKP) w Wilnie. Około 1935 roku rozebrano odgałęzienie do Bieniek.
Po II wojnie światowej kolej znalazła się w Związku Radzieckim i była obiektem ataków litewskich partyzantów. W 1947 wysadzili oni 2 parowozy. W celu ochrony przed atakami zbudowano wagon opancerzony, przerobiony późnej na pług odśnieżny.
W latach 1961–1963 rozebrano niektóre odcinki, choć fragment kolei był użytkowany do 1974 roku.
Tabor Kolej eksploatowała 4 parowozy typu HF. Po zawieszeniu ruchu przekazano je na inne koleje.
Przypisy
Kategoria:Koleje wąskotorowe na Białorusi Kategoria:Koleje wąskotorowe na Litwie