thumb|Koszyczki kwiatowe Iwa rzepieniolistna (Euphrosyne xanthiifolia (Nutt.) A.Gray) – gatunek roślin z rodziny astrowatych. Występował pierwotnie w Ameryce Północnej na rozległych obszarach Stanów Zjednoczonych bez ich południowo-wschodnich i południowo-zachodnich krańców oraz w południowej Kanadzie. Jako gatunek introdukowany rośnie w strefie umiarkowanej Eurazji od Hiszpanii i Wielkiej Brytanii po Rosyjski Daleki Wschód. W granicach Polski po raz pierwszy stwierdzony w 1864 w Ogrodzie Botanicznym w Krakowie, później był sporadycznie zawlekany i przejściowo dziczał. Szeroko zaczął rozprzestrzeniać się od połowy XX wieku. Spotykany jest w całym kraju, częściej w środkowo-wschodniej i południowo-wschodniej części Polski.
Morfologia Pokrój Roślina zielna osiągająca zwykle do 120 cm, rzadko nawet do 250 cm wysokości. Łodyga jest dość tęga (do 4 cm średnicy), prosto wzniesiona i zazwyczaj rozgałęziona, przynajmniej w górze jest też przylegająco owłosiona. Liście Naprzeciwległe w dole pędu, w górnej części ulistnienie bywa zmienne. Liście osadzone są na ogonkach. Dolne i środkowe liście mają dużą, dość sztywną i szorstką, jajowatą do rombowatej blaszkę, od spodu jaśniejszą. Wierzchołek liścia jest zaostrzony i wyciągnięty w krótki kończyk. Brzeg liścia jest piłkowany, czasem też niewyraźnie klapowany.