W 1704 konsekrowano kościół, a w 1726 ukończono budowę biblioteki.
W 1803 roku klasztor zsekularyzowano, jego majątek został przejęty przez państwo i częściowo sprzedany, a około 80 mnichów musiało opuścić kompleks. Kościół klasztorny przekształcono w kościół parafialny. W 1828 zabudowania klasztorne zakupił Wilhelm Rother, który ulokował w nich fabrykę bawełny.
W 1864 zabudowania nabyło Opactwo Cysterek Seligenthal i założyło tu swoją filię, a 5 października 1865 powstała szkoła dla dziewcząt z internatem. 6 kwietnia 1925 placówkę wyniesiono do godności opactwa. 15 września 1969 papież Paweł VI wyniósł kościół klasztorny do godności bazyliki mniejszej.
Bazylika Główną częścią kompleksu jest bazylika mniejsza pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Ewangelisty. Za jej wygląd odpowiadają tacy artyści jak: Carl Lugano, , , Georg i Christoph Dientzenhoferowie, Bernhard Schießer, , czy . Kościół ma długość 82,7 m, a szerokość i wysokość są równe i wynoszą 23 m. Kopuła sięga z kolei 26 m.
W ołtarzach bocznych przechowywane są relikwie świętych, m.in. Maksyma, Witaliana i Gracjana, w formie ozdobionych kosztownościami szkieletów.