Morfologia Kapelusz Średnica do 27 mm, początkowo wypukły z pępówkowatym środkiem i podgiętym brzegiem, lekko higrofaniczny, lekko prześwitujący, lekko prążkowany tylko na brzegu. Powierzchnia ciemno brązowosepiowa, gładka, silnie jedwabisto-błyszcząca. Blaszki Około 20, średnio gęste, grube, szeroko przyrośnięte i zbiegające ząbkiem, początkowo łukowate, następnie segmentowate, brązoworóżowe. Ostrza równe, tej samej barwy. Trzon Wysokość około 28 mm, grubość 2 mm, cylindryczny z podstawą rozszerzoną do 2,5 mm, lekko skręcony. Powierzchnia blado sepiowa, jaśniejsza niż kapelusz, naga, pbłyszcząca. Miąższ Cienki, tej samej barwy co powierzchnia kapelusza i trzonu, bez zapachu. Cechy mikroskopowe Podstawki 20–35 × 8–12 µm, 4-zarodnikowe, ze sprzążkami bazalnymi. Zarodniki 9–18 × 6–9 µm, Qav = 1,3–1,9, w widoku nieregularnie 5–kątne. Cystyd brak. Skórki kapelusza typu cutis z przejściami do trichodermy, złożona z promieniście ułożonych., rozszerzonych strzępek o szerokości 10–25 µm, zawierających brązowy, wewnątrzkomórkowy pigment, ale brak inkrustacji granulkami pigmentu ścian strzępek. Brak sprzążek. Gatunki podobne Cechami charakterystycznymi dzwonkówki wielkozarodnikowej są ciemnobrązowy kolor owocników, gęsto ułożone podstawki, duże zarodniki i pigment wewnątrzkomórkowy.