Lyra – stratny kodek dźwięku opracowany przez Google, przeznaczony do kompresji mowy przy bardzo niskich przepływnościach. W odróżnieniu od większości innych formatów audio kompresuje dane, wykorzystując algorytm oparty na uczeniu maszynowym.
Cechy Kodek Lyra jest przeznaczony do przesyłania mowy w czasie rzeczywistym, gdy przepustowość jest poważnie ograniczona, np. w przypadku wolnych lub zawodnych połączeń sieciowych.
Działa przy stałych przepływnościach bitowych 3,2 kbit/s, 6 kbit/s oraz 9 kbit/s i ma zapewniać lepszą jakość niż kodeki wykorzystujące tradycyjne algorytmy oparte na kształcie fali przy podobnych szybkościach transmisji.
Zamiast tego kompresję uzyskuje się za pomocą algorytmu uczenia maszynowego, który koduje dane wejściowe za pomocą ekstrakcji cech, a następnie rekonstruuje przybliżenie oryginału przy użyciu modelu generatywnego.
Model ten wytrenowano na tysiącach godzin nagrań mowy w ponad 70 językach, aby umożliwić jego współpracę z różnymi osobami mówiącymi. Ponieważ modele generatywne wymagają większej złożoności obliczeniowej niż tradycyjne kodeki, w celu uzyskania akceptowalnej wydajności stosuje się prosty model, który przetwarza różne zakresy częstotliwości równolegle.
Lyra nakłada 20 ms opóźnienia ze względu na rozmiar ramki.