August Karl Christian Friedrich von Goeben (ur. 10 grudnia 1816 w Stade, zm. 13 listopada 1880 w Koblencji) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej.

Życiorys W 1833 roku rozpoczął służbę w 26. Pułku Piechoty, gdzie w 1835 roku uzyskał stopień podporucznika (niem. Lieutnant). W 1836 roku zrezygnował ze służby w Armii Pruskiej i wyemigrował do Hiszpanii, gdzie dołączył do oddziałów wiernych Karolowi V. Po przegranej Karlistów, w 1840 roku, powrócił do Niemiec. Swoje wspomnienia z czasów walk na półwyspie Iberyjskim opisał w książce Cztery lata w Hiszpanii, która ukazała się w 1841 roku. W tym samym roku ponownie wstąpił do pruskiego wojska i trafił do 8. Pułku Piechoty, z przydziałem do Sztabu Generalnego, gdzie awansowano go do stopnia porucznika (niem. Premierelieutnant) w 1844 roku.

W 1848 roku, będąc już kapitanem (niem. Hauptmann), został członkiem sztabu IV Korpusie Armijnym, którego szefem był wówczas Helmuth von Moltke. W tym czasie uczestniczył między innymi w tłumieniu powstania badeńskiego. W 1850 roku został przeniesiony do Wielkiego Sztabu Generalnego z jednoczesnym przydziałem do 16. Pułku Piechoty, a rok później awansował na majora.