Przed wybuchem wojny z Francją w 1870 roku, w stopniu generała piechoty (niem. General der Infanterie), stanął na czele VII Korpusu Armijnego. Podczas konfliktu dowodził nim w bitwie pod Spirchen i w bitwie pod Gravelotte. W 1871 roku został dowódcą I Armii i był autorem zwycięstwa niemieckiego w bitwie pod Saint-Quentin, co uniemożliwiło Francuzom przedarcie się do obleganego przez prusaków Paryża. Za ten sukces został odznaczony Krzyżem Wielkim Krzyża Żelaznego. Po zakończeniu konfliktu ponownie objął dowództwo nad VIII Korpusem oraz został mianowany szefem 28. Pułku Piechoty, a także otrzymał prawo do noszenia munduru 55. Pułku Piechoty. W 1878 roku reprezentował cesarza Wilhelma I na ślubie następcy hiszpańskiego tronu Alfonsa. Zmarł w trakcie pełnienia służby wojskowej w 1880 roku.
Odznaczenia Odznaczenia gen.