W 1921, po wyjeździe z Torunia, zamieszkała w Mińsku Mazowieckim, gdzie została przełożoną prywatnej Szkoły Handlowej Żeńskiej i Gimnazjum Żeńskiego. W 1924 została wybrana, jako przedstawicielka szkół średnich, na przewodniczącą Dozoru Szkolnego. Stanowiska przewodniczącej i członkini Dozoru Szkolnego zrzekła się z powodu wyjazdu z Mińska. Z dniem 1 września 1925 MWRiOP mianowało ją dyrektorką Państwowego Żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego im. Marii Konopnickiej w Sosnowcu. W 1929 została radczynią przydzieloną do Kuratorium Okręgu Szkolnego Wołyńskiego w Równem. W 1930 awansowała na okręgową wizytatorkę szkół średnich ogólnokształcących. Na początku 1931 została przeniesiona na równorzędne stanowisko do MWRiOP w Warszawie.
W 1933 wróciła do czynnej pracy w szkolnictwie, obejmując stanowisko przełożonej Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie. „Pod jej dyrekcją szkoła im. Klementyny Hoffmanowej, dzięki wysokiemu poziomowi naukowemu i wychowawczemu, stała się w Warszawie jedną z najlepszych wśród szkół ogólnokształcących” – pisał Kazimierz Przybyszewski. Szczególnie szerzyła ideę spółdzielczości. Poza tym została przewodniczącą Komisji Kształcenia i Wychowania Spółdzielczego przy Spółdzielczym Instytucie Naukowym. Publikowała artykuły w prasie spółdzielczej.