Wilhelm Friedrich von Woyna (ur. 7 maja 1819 w Trewirze, zm. 29 grudnia 1896 w Bonn) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-francuskiej, gubernator wojskowy Moguncji w latach 1880-1886.
Życiorys W 1839 roku, w stopniu podporucznika (niem. Leutnant), rozpoczął służbę w 17. Pułku Piechoty. W 1846 roku został przeniesiony do Batalionu Strzelców Gwardii (niem. Garde-Schützen-Bataillon), w którego szeregach walczył w I wojnie o Szlezwik. W trakcie wojny prusko-austriackiej 1866 roku, w stopniu pułkownika (niem. Oberst), dowodził 39. Pułkiem Fizylierów. Po wybuchu wojny z Francją został dowódcą 28. Brygady Piechoty w stopniu generała majora (niem. Generalmajor). Wchodząc w skład I Armii dowodzonej przez gen. von Steinmetza jego brygada walczyła w bitwie pod Gravelotte oraz uczestniczyła w oblężeniu Metzu. Na początku 1871 roku tymczasowo zastąpił gen. Georga von Kameke na stanowsiku dowódcy 14. Dywizji Piechoty. Jako składowa VII Korpusu Armijnego, dywizja von Woyny odegrała kluczową rolę w odparciu oddziałów gen. Charlesa-Denisa Bourbakiego w stronę granicy szwajcarskiej. Po zakończeniu konfliktu został dowódcą 41. Brygady Piechoty. W 1873 roku objął stanowisko dowódcy 30. Dywizji Piechoty i awansował na stopień generała porucznika (niem. Generalleutnant).