Wtedy też po raz pierwszy startowała jako koń o konkretnym imieniu, doprowadziło to do pewnego zamieszania w telegraficznych relacjach z wyścigu, gdyż przyjęto, że „Aida” to błędnie odczytane imię „Art” lub „Arta”.
Podczas kolejnego występu dwanaście dni później klacz startowała na dłuższym dystansie i zmierzyła się z innymi ogierami w wyścigu Newmarket Stakes na dystansie dziesięciu furlongów (ok. 2000m). Można powiedzieć, że dała z siebie wszystko, zajmując dobre trzecie miejsce za Wilhelmem III i Doryklesem w walce, którą opisano jako „jedną z najlepszych walk, jakie kiedykolwiek widziano”. Aida ominęła Epsom Oaks i pojawiła się ponownie w Eclipse Stakes na dystansie dziesięciu furlongów (ok. 2000m) w Sandown Park, 19 lipca. Rozpoczęła jako outsiderka z kursem 20/1 i dobiegła poza miejscami płatnymi, za Epsom Lad. We wrześniu Aida rywalizowała w St Leger na dystansie 14,5 furlongów (ok. 3000m) na torze wyścigowym Doncaster i dobiegł do mety jako dziesiąty z trzynastu koni (wygrał wtedy Doricles).
Ocena osiągnięć W swojej książce A Century of Champions, opartej na systemie ocen Timeform, John Randall i Tony Morris ocenili Aidę jako „słabszego” zwycięzcę gonitwy 1000 Gwinei.
Hodowla Aida została wycofana z wyścigów i włączona do hodowli jako klacz hodowlana.