Krytyka Pojęcie autonomii strategicznej budzi największe kontrowersje w obszarze bezpieczeństwa i obrony. Zróżnicowane doświadczenia historyczne i położenie geopolityczne państw członkowskich UE przekładają się na różnice w postrzeganiu potencjalnych globalnych zagrożeń i partnerów. Na szczycie Rady Europejskiej w 2021 roku część państw członkowskich, w tym Polska, sygnalizowała otwarcie, że aspiracje, przede wszystkim Francji, w dążeniu do autonomii strategicznej mogą negatywnie wpłynąć na stosunki ze Stanami Zjednoczonymi. W blogu z grudnia 2020 roku Borrell odpowiadał na te wątpliwości, deklarując, że „nikt nie kwestionuje fundamentalnego charakteru relacji transatlantyckich ani nie opowiada się za rozwojem w pełni autonomicznych europejskich sił zbrojnych poza NATO, które pozostaje jedynym wiarygodnym mechanizmem obrony terytorialnej Europy". Analitycy RAND zwracali uwagę, że państwa bałtyckie i Polska postrzegały francusko-europejską autonomię strategiczną jako potencjalnego konkurenta dla NATO, którego dotąd uznawały za ostateczny gwarant bezpieczeństwa.
Zobacz też
Cyfrowa suwerenność Gaia-X Państwo satelickie Polityka wielowektorowa
Przypisy
Kategoria:Polityka zagraniczna Unii Europejskiej Kategoria:Polityka Unii Europejskiej