W czerwcu 1837 w Ospizio wybuchła epidemia cholery, która następnie rozprzestrzeniła się na cały archipelag.
W 1892 osoby starsze przeniesiono z Ospizio do nowo utworzonego ośrodka opieki długoterminowej im. św. Wincentego à Paulo w Luqa. Więzienie dla kobiet mieściło się w Ospizio do 1895. Jego budynki zostały następnie przekazane British Army, a podczas I wojny światowej służył jako warsztat, w którym produkowano meble szpitalne i sprzęt medyczny. Podczas II wojny światowej na fortyfikacjach wokół tego obszaru zainstalowano stanowiska ogniowe, które następnie były celem wrogich nalotów. Kompleks Ospizio doznał znacznych zniszczeń w wyniku bombardowań lotniczych podczas wojny.
Po uzyskaniu przez Maltę niepodległości w 1964 siły brytyjskie przekazały kompleks rządowi Malty, a na początku lat 70. mieścił się w nim sklep i szkoła zawodowa W 1975 części obiektu były wykorzystywane jako Biuro Imigracyjne i Oddział Bezpieczeństwa. W 1997 w pobliskiej Polverista Curtain umieścił swoje biura Zarząd Odnawiania.