Zwłaszcza w początkowym okresie, moda ta stanowiła wyraźny symbol wysokiego statusu społecznego – na noszenie jasnych, łatwo brudzących się tkanin mogły sobie pozwolić wyłącznie kobiety z wyższych sfer.
Moda ta zyskała popularność w Wielkiej Brytanii dzięki Lady Hamilton, która projektowała stroje inspirowane starożytnością i wykorzystywała je do prezentowania stylizowanych póz („postaw”), co wzbudziło sensację w całej EuropieCharles McGrath, Pretty Words, Jane; Would That You Were Too, New York Times, avril 2007.. Wysoko umiejscowiona talia sukienek znalazła również odzwierciedlenie w fasonach odzieży wierzchniej, takich jak pelisy. Styl empire, rozwijający się w latach 1795–1820, przyczynił się do powstania ubiorów znacznie mniej obszernych niż te noszone zarówno w XVIII wieku, jak i w kolejnych dekadach XIX stulecia.
Odnowienie mały| Elżbieta, królowa Belgów, 1920. W latach 10. XX wieku nastąpiło odrodzenie mody w stylu empire, wzbogaconej o elementy orientalne. Może to odzwierciedlało łagodniejsze normy społeczne tamtego okresu i zapowiadało nadejście bardziej swobodnego stylu La Garçonne, który w latach 20.