Dodatkowo teoria przewiduje, że nawet nieaktywne obszary mogą wpływać na treść doświadczenia, o ile zachowują odpowiednie połączenia – a uszkodzenia tych połączeń skutkują utratą określonych aspektów fenomenalnych (np. koloru czy przestrzeni), niezależnie od tego, czy neurony w tych obszarach są obecnie aktywne, czy nie.
Rozwinięcia Obliczanie nawet dla systemu o niewielkich rozmiarach jest często obliczeniowo niewykonalne z uwagi na konieczność przejścia przez wiele poziomów organizacji, w wielu skalach czasowych, w wielu obszarach mózgu, podczas wykonywania nadzwyczajnej liczby zaburzeń i obserwacji. Dlatego podjęto wysiłki w celu opracowania heurystycznych lub zastępczych miar zintegrowanej informacji. Na przykład Masafumi Oizumi i współpracownicy opracowali zarówno , jak i geometryczną informację zintegrowaną, czyli , które są praktycznymi przybliżeniami miray zintegrowanej informacji. Są one powiązane z miarami zastępczymi opracowanymi wcześniej przez Anila Setha i Adama Barretta. Jednakże żadna z tych miar zastępczych nie ma matematycznie udowodnionego związku z rzeczywistą wartością , co komplikuje interpretację analiz, które je wykorzystują. Mogą one dawać jakościowo różne wyniki nawet dla bardzo małych systemów.