thumb|Pomnik w Wysokiem Mazowieckiem Izydor Wiktor Galiński, ps. Starża, Mikołaj Daalluk (ur. 10 maja 1890 w Łomży, zm. 10 maja 1919 w Dyneburgu) – podporucznik żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, inżynier, w opinii Wacława Jędrzejewicza „jeden z najwybitniejszych członków Polskiej Organizacji Wojskowej”.
Życiorys Urodził się 10 maja 1890 w Łomży, w rodzinie Adolfa, pomocnika notariusza, i Heleny z Jaworskich. Ukończył studia politechniczne, uzyskując dyplom inżyniera. Był członkiem Związku Strzeleckiego.
W czasie I wojny światowej działał w Polskiej Organizacji Wojskowej na stanowisku komendanta Obwodu Wysoko-Mazowieckiego i Okręgu X (później IV) Łomżyńskiego, a następnie obszaru Ober-Ostu (Białostockie i Suwalszczyzna). W sierpniu 1915 został zmobilizowany do Batalionu Warszawskiego POW, lecz w dniu wymarszu z Warszawy (22 sierpnia) został zatrzymany do dalszych prac w POW. W listopadzie 1918 jako komendant Okręgu IV POW kierował rozbrajaniem Niemców.