Po wojnie uruchamiał pierwsze hotele w Warszawie. 15 kwietnia 1945 w obecności przewodniczącego Krajowej Rady Narodowej, członków PKWN i premiera Edwarda Osóbki-Morawskiego uroczyście zainaugurował działalność Hotelu Polonia. Następnie został dyrektorem hoteli komunalnych w stolicy. Według raportu siatki wywiadowczej Okręgu Warszawskiego Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość współpracował z NKWD i Resortem Bezpieczeństwa Publicznego. Pracował później jako starszy inspektor w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych, gdzie zaprojektował założenia budowy dwóch hoteli na Młynowie i Moczydle. Był także współtwórcą budowy hotelu komunalnego „Syrena” na Woli. Z jego inicjatywy zbudowano też ośrodek wczasowo-wypoczynkowy dla pracowników budowlanych w Zegrzynku. Opracował założenia programowe i nadzorował budowę ośrodka wypoczynkowego Merkury.
Pracował następnie jako kierownik działu ekonomicznego w Zarządzie Głównym PTTK, a później jako ekonomista w Głównym Komitecie Kultury Fizycznej i Turystyki. Uczestniczył w pracach grupy roboczej ds. hotelarskich przy GKKFiT. Prace tego zespołu doprowadziły do powołania w styczniu 1962 Zrzeszenia Polskich Hoteli Turystycznych, którego został pierwszym sekretarzem generalnym.