Friedrich Wilhelm Gustav von Stiehle (ur. 14 sierpnia 1823 w Erfurcie, zm. 15 listopada 1899 w Berlinie) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, Generalny Inspektor Korpusu Inżynierów, Pionierów i Twierdz w latach 1886-1888.
thumb|Dowódca II Armii książę Fryderyk Karol i jego szef sztabu gen. von Stiehle (po prawej).
Życiorys Rozpoczął służbę wojskową w 1840 roku w 21. Pułku Piechoty, a już rok później otrzymał pierwszy stopień oficerski (niem. Secondelieutnant). W latach 1844-1847 uczęszczał na kursy w Szkole Wojennej w Berlinie. W 1848 roku uczestniczył w tłumieniu powstania wielkopolskiego. Za swoje zasługi podczas bitwy pod Sokołowem został odznaczony Orderem Orła Czerwonego. W 1852 roku przydzielony do służby w Sztabie Generalnym. Równocześnie wykładał taktykę w szkole artylerii, awansując na kapitana (niem. Hauptmann) w 1855 roku. W 1857 roku został przeniesiony do sztabu IV Korpusu Armijnego, a rok później został dowódcą kompanii w 7. Pułku Grenadierów. W kolejnych latach współpracował z gen. Eduardem von Peuckerem przy reformie szkolnictwa wojskowego. Po awansie na stopień majora objął kierownictwo nad szkołą wojskową w Poczdamie, a następnie został dyrektorem placówki w Nysie. W 1861 roku powrócił do służby w Sztabie Generalnym.