Wolontariusz wychodzi z ostatniego serca oszołomiony, sądzi, że oszalał, bierze kąpiel parową w ubraniu i nakleja na siebie plastry, by wyleczyć się z tej fantazji.
V Stróż przypomina sobie o kaloszach znalezionych w szpitalu i oddaje je na komisariat. Jeden z kopistów wkłada je jako swoje. Zabiera papiery i postanawia wybrać się na spacer. Spotyka młodego poetę i rozmawiają o różnicach między ich zawodami. Kopista zaczyna marzyć o byciu poetą, zauważa piękno przyrody i przypomina sobie dzieciństwo. Pod wpływem magii staje się bardziej wrażliwy i refleksyjny, myśli jak poeta. Siada na ławce, rozmyśla o życiu, obserwuje przyrodę i filozofuje. Zaczyna czuć, że śni, a jego marzenia stają się coraz dziwniejsze.
Przemienia się w skowronka i cieszy się lataniem, ale traci zdolność poetycką. Zostaje złapany przez chłopca, sprzedany innym dzieciom i trafia do klatki w eleganckim domu. W klatce spotyka kanarka i papugę, które filozofują o wolności i ludzkiej naturze. Kanarek zachęca go do ucieczki. Ptak ucieka. Wpada do własnego pokoju, odzyskuje ludzką postać i stwierdza, że wszystko było tylko dziwnym snem.