Johann-Georg Karl Ludwig Emil von Dewitz (ur. 8 sierpnia 1878 w Meesow; zm. 8 lutego 1958 w Kuglmoos) był pruskim majorem i niemieckim posłem i politykiem (DNVP).

Rodzina Jego rodzicami byli Oskar von Dewitz (1845–1932) i jego żona Elisabeth, z domu von Loeper (1852–1940).

Kariera wojskowa Po ukończeniu gimnazjum w Szczecinie, Dewitz rozpoczął karierę wojskową w armii pruskiej, dołączając do 2. Pułku Grenadierów „König Friedrich Wilhelm IV.“ (1. Pomorski) jako oficer kadet. Został awansowany na porucznika w 1900 r., służył jako adiutant batalionu od 1906 r. i awansował na porucznika w 1909 r. W latach 1909–1912 uczęszczał do Akademii Wojennej w Berlinie. W 1914 r. awansował na kapitana.

Dewitz brał udział w I wojnie światowej. 7 września 1914 r. został ranny w bitwie nad Marną podczas służby w 1. Armii. Wrócił na pole walki w listopadzie 1914 r., w marcu 1915 r. został mianowany dowódcą batalionu i służył pod dowództwem generalnego intendenta Kwatery Głównej od marca 1917 r. do listopada 1918 r. Po rewolucji listopadowej przeszedł na emeryturę w stopniu majora. Kariera polityczna W lutym 1919 r. założył Pomorską Ligę Ziemską (Reichslandbund) w Szczecinie. Dewitz pełnił funkcję Komisarza Rzeszy ds. Pomocy Wschodniej (Biuro Regionalne Köslin) i wywołał skandal Pomocy Wschodniej. W wyborach do Reichstagu w maju 1924 r.