Adolf von Glümer (ur. 5 czerwca 1809 w Lengefeld, zm. 3 stycznia 1896 w Metz) – oficer Armii Cesarstwa Niemieckiego w stopniu generała piechoty, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny prusko-francuskiej.
Życiorys W 1831 roku rozpoczął służbę w 26. Pułku Piechoty w stopniu podporucznika. W latach 1835-1838 pobierał nauki w Szkole Wojennej w Berlinie, a po jej ukończeniu został przydzielony do Wydziału Topograficznego Sztabu Generalnego oraz był adiutantem gen. Karla von der Groebena, któremu towarzyszył podczas tłumienia powstania badeńskiego. W 1851 roku został kapitanem (niem. Hauptmann) i dowódcą batalionu w 26. Pułku Piechoty, a 5 lat później, po awansie na majora, powrócił do Sztabu Generalnego. W 1859 roku został przydzielony do 26. Pułku Piechoty, będąc jednocześnie kierownikiem szkoły dywizyjnej w Nysie w stopniu podpułkownika (niem. Oberstleutnant). Dwa lata później objął dowództwo nad 6. Pułkiem Grenadierów oraz otrzymał stopień pułkownika (niem. Oberst). W trakcie wojny prusko-austriackiej uczestniczył w walkach na terenie Hesji, gdzie walczył z jednostkami Królestwa Hanoweru. Po zakończeniu wojny i awansie na generała majora (niem. Generalmajor) został dowódcą 32. Brygady Piechoty w Trewirze. W momencie wybuchu wojny z Francją był dowódcą 13. Dywizją Piechoty w stopniu generała porucznika (niem.