W chrześcijaństwie mały|Huteryci, wśród których funkcjonuje wspólna własność — na wzór pierwotnego chrześcijaństwa Idea własności wspólnej ma swoje źródła również w tradycji chrześcijańskiej. Wczesny Kościół jerozolimski, zgodnie z relacjami z Dziejów Apostolskich (rozdziały 2 i 4), dzielił się wszystkimi dobrami materialnymi. Na wzór tej wspólnoty wielu chrześcijan dążyło do realizacji zasady wspólnego posiadania dóbr. Praktykę tę kontynuują niektóre grupy chrześcijańskie, m.in. huteryci (od ok. 500 lat) i wspólnoty Bruderhof (od ok. 100 lat), w których majątek jest zazwyczaj formalnie własnością fundacji lub organizacji charytatywnej, utworzonej w celu zabezpieczenia potrzeb członków wspólnoty. Chrześcijańscy komuniści często interpretują cytaty z Dziejów Apostolskich jako dowód na to, że pierwsi chrześcijanie żyli w społeczeństwie komunistycznym. Werset z Dz 4,35: „rozdzielano każdemu według potrzeby” bywa przytaczany jako biblijne źródło zasady „każdemu według potrzeb”.