Swoje doświadczenia z podróży opisał w dwóch książkach: Podróże po Ameryce i wojna południowoamerykańska oraz „Wyprawy transatlantyckie. Doświadczenia i przeżycia z Ameryki Północne. Przydzielony do służby w sztabie V Korpusu Armijnego, ale już w 1870 roku wysłany do Hiszpanii z misją zorientowania się w ewentualnym objęciu tronu w tym kraju przez księcia Leopolda Hohenzollerna. Po wybuchu wojny prusko-francuskiej został oficerem w sztabie 4. Dywizji Piechoty. W trackie bitwy pod Sedanem został trafiony w nogę odłamkiem pocisku i musiał udać się na rekonwalescencję. Do służby powrócił już miesiąc później i zdążył wziąć udział w kampanii w dolnie Loary. W 1871 roku został oficerem sztabu w 12. Pułku Huzarów, nad którym przejął dowództwo po awansie na podpułkownika (niem. Oberstleutnant) w 1874 roku. W 1882 roku został mianowany dowódcą 14. Brygady Kawalerii z jednoczesnym awansem na pułkownika (niem. Oberst), a już 2 lata później, jako generał major (niem. Generalmajor), objął dowództwo nad 2. Brygadą Kawalerii Gwardii. Od 1888 roku, w stopniu generała porucznika (niem. Generalleutnant), dowodził kolejno 8. Dywizją Piechoty, dywizją kawalerii w XV Korpusie Armijnym w Metz oraz Gwardyjską Dywizją Kawalerii.