thumb|250px|Siedzący mistrz szermierki, prawdopodobnie przedstawiający Liechtenauera, w Cod. 44 A 8, 2v (z 1452 r.) Johann(es) Liechtenauer (żył w połowie XIV w., zm. prawdopodobnie w 1389) – słynny nauczyciel – instruktor szermierki w XIV w., którego ustne przekazy, spisane później przez jego uczniów, stanowią podstawę niemal wszystkich późniejszych książek o szermierce, a w szczególności technik użycia długiego miecza, które pozwalają łatwiej zrozumieć inne style walki z użyciem innej broni.
Był pierwszym, który ustanowił ograniczony, ale kompleksowy kanon prostych, rymowanych zasad opisujących techniki walki z użyciem rycerskiej broni. Liechtenauer celowo formułował swoje zasady, przeznaczone wyłącznie do przekazu ustnego, w skomplikowanych i niejasnych słowach, które tylko wtajemniczeni mieli zrozumieć. Nie zachował się żaden pisemny przekaz Liechtenauera, a jego ustne przekazy autorstwa Hanko Doebringera (kapłan i prawdopodobnie jego osobisty uczeń) ukazały się w formie pisemnej w 1389 roku, a w latach późniejszych także spisane przez innych autorów. Były bogato ilustrowane. W książkach fragmenty szermierki zapisane w mnemonicznych wersetach Liechtenauera nazywane są „notatkami” (Zettel), a komentarze „glosami” (Glossen).