Wraz z wybuchem wojny prusko-austriackiej stanął na czele Połączonej Brygady Piechoty. Walczył pod Dermbach i Kissingen. Po zakończeniu wojny otrzymał awans na generała majora (niem. Generalmajor) i objął dowództwo nad 33. Brygadą Piechoty. W trakcie mobilizacji przed wojną z Francją stanął na czele 1. Dywizji Landwehry, a następnie 1. Dywizji Rezerwowej. Dowodził nią podczas bitwy pod Strasburgiem i w trakcie oblężenia Belfort.
Po podpisaniu pokoju frankfurckiego i demobilizacji awansowany na stopień generała porucznika (niem. Generalleutnant) i został dowódcą 2. Dywizji Piechoty. Przed przejściem w stan spoczynku w 1875 roku otrzymał prawo do noszenia munduru 96. Pułku Piechoty oraz honorowy stopień generała piechoty (niem. General der Infanterie).
Odznaczenia Odznaczenia gen.