Reżyser grafiki komputerowej, Daiki Nakazawa, potwierdził to podejście, dodając, że w niektórych scenach koszykówki w 2D animatorzy korzystali z nagrań motion capture jako odniesienia, by jak najwierniej oddać ruchy graczy. Do produkcji zaproszono również profesjonalnych koszykarzy, którzy oceniali, jak realistycznie przedstawiono grę.
Zapytany o powód swojego zaangażowania w produkcję filmu, Inoue stwierdził, że został zachęcony przez entuzjazm osób pracujących nad wersjami prototypowymi, a kiedy zobaczył dobrze wykonaną twarz Sakuragiego, pomyślał, że jego własny udział może jeszcze bardziej poprawić jakość projektu. Dodał również, że jego głównym zadaniem jako reżysera było „tchnąć życie” w postacie i sprawić, by stały się autentyczne. Poprawiał i retuszował sceny zarówno w 3D, jak i 2D, a także narysował wiele scenorysów do filmu. Jeśli chodzi o zamierzenia fabularne, wspomniał, że chciał, by film był nowym spojrzeniem na Slam Dunk – z nowej perspektywy. Zamiast skupiać się na bohaterze z nieograniczonymi możliwościami i wielkim potencjałem, chciał ukazać perspektywę życia z bólem i przezwyciężania go. Dlatego wybrał tytuł The First Slam Dunk – ponieważ chciał, by widzowie zaznajomieni z historią przeżyli ją tak, jakby to był ich pierwszy raz, a ci, którzy jej nie znają, by doświadczyli swojego „pierwszego Slam Dunka”.