Cmentarz Komunalny w Pabianicach – najmłodszy i jednocześnie największy cmentarz położony jest w południowej części zespołu pabianickich nekropolii. Wejście główne od strony ulicy Kilińskiego.
Historia W 1955 roku z powodu braku miejsc na nowe groby na cmentarzu rzymskokatolickim władze miasta, Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, w drodze wywłaszczenia zajęło 2 działki gruntu przy ul. Kilińskiego 57 i 59 (1,9092 ha), na których w czerwcu 1955 roku powstał cmentarz komunalny pod tymczasową administracją Zarządu Cmentarza Katolickiego. Pierwsze powiększenie cmentarza o 6,82 ha miało miejsce w 1967. Od tego czasu był on wielokrotnie powiększany. W latach 80. XX w. przystąpiono do wywłaszczenia i likwidacji budynków przy ul. Kilińskiego na odcinku od zabudowań gospodarczych cmentarza katolickiego aż do ul. Jutrzkowickiej. Główne wejście zlokalizowane jest od ulicy Kilińskiego. Istnieje także drugie wejście od strony cmentarza rzymskokatolickiego w formie szerokiego przejścia w murze oddzielającym go od cmentarza rzymskokatolickiego, wykonane przez Niemców w czasie II wojny światowej z myślą o powiększeniu cmentarza w kierunku południowym. Planów nie zrealizowano, ale przejście w formie niezmienionej istnieje do dzisiaj. Główna szeroka aleja posiada asfaltową nawierzchnię i jest częściowo oświetlona.