istocie koniecznie podporządkowany innemu elementowi; ale nie odwrotnie: mówi się, że nie odpowiada on przed swoimi hierarchicznymi „niższymi”).
Podobnie układ w formie piramidy (taki, jak w większość organizacji społeczno-politycznych lub przemysłowych) wykazuje „zgodność w dół”, ale nie „zgodność w górę”. Ten system jest często używany w architekturze branży IT.
W systemie kłącza natomiast, każdy element może wpływać na każdy element w swojej strukturze, niezależnie od jego położenia lub czasu, i to w sposób wzajemny. (Można wspomnieć o aktualizacjach międzysieciowych, nawiązując do cyberkultury).
Będąc polimorficznym — a nawet policefalicznym — kłącze nie ma zatem środka: czyni je to szczególnie interesującym dla filozofii nauki, filozofii społecznej, semiotyki, a nawet współczesnej teorii komunikacji. Jego kierunek może być zupełnie nieoczekiwany, a jego postęp chaotyczny. Podobnie nie ma ani z góry określonego początku, ani końca: rozwija się losowo. Każdy element struktury może zatem potencjalnie prowadzić do ewolucji całości.