Wróciła, by nagrać Begin the Beguine i Night and Day (1938) dla Pathé-Marconiego« Biographie de Léo Marjane [archive] », w Du temps des cerises aux feuilles mortes (sprawdzone 25 sierpnia 2012). i rozpoczęła wielką karierę sceniczną.

Podczas nagrywania płyty w Studio Cognac Jay wpadła na pomysł, by stłumić pewne sylaby, zakrywając mikrofon jedwabną pończochą: proces okazał się tak skuteczny, że jest stosowany aż do dziś« Léo Marjane, ciepły głos mrocznych lat [archiwum] », na stronie Movie Musical World, 8 marca 2009 (dostęp 27 sierpnia 2012)..

Stany Zjednoczone Następnie udała się do Stanów Zjednoczonych i podróżowała po kraju przez pięć lat. Była jedną z niewielu francuskich piosenkarek, które wykonywały adaptacje utworów amerykańskich kompozytorów, takich jak Harold Arlen, Hoagy Carmichael, Sam Coslow, Jimmy McHugh, Cole Porter, Jimmy Van Heusen, Harry Warren, Allie Wrubel i Duke Ellington.

„Mogę powiedzieć, że to ja wprowadziłam jazz do Francji. W latach trzydziestych byliśmy — Jean Sablon, Jacqueline François i ja — trzema francuskimi artystami, którzy co roku przyjeżdżali śpiewać do Stanów Zjednoczonych, gdzie każdy hotel miał swój kabaret.