Rozpoczął się proceder skupu srebrnych monet za złote, a następnie wywozu ich za granicę w celu przetapiania z zyskiem na sztabki srebra.
W 1850 roku została złożona propozycja stworzenia srebrnej monety trzycentowej wykonanej z 75% srebra i 25% miedzi jako jeden ze sposobów zażegnania problemu z niedostatkiem niższych nominałów w obiegu. Innymi propozycjami było dodawanie srebra do jednocentówki, czy zmiana wartości przelicznika na dolary srebrnych monet hiszpańskich, których duża liczba cały czas była stosowana w Ameryce. Kongres nie doszedł do porozumienia co trzeba zrobić.
W następnym roku zmniejszono opłatę za usługi pocztowe z pięciu do trzech centów. Dało to impuls do wybrania rozwiązania srebrnej monety trzycentowej próby srebra .750. Została wprowadzona na mocy ustawy z 3 marca 1851 roku. Masa nowo wprowadzonej monety została ustalona na 0,8 g. Szybko rozpoczęto produkcję z powodu ogromnego zapotrzebowania na niskie nominały. W 1851 wybito ponad 6 milionów egzemplarzy, pod koniec 1852 roku ponad 20 milionów było już w obiegu, a rok później ponad 30 milionów. Spełniło to wymagania rynku, więc produkcja w następnych latach spadała, żeby od 1863 roku już nigdy nie przekroczyć ponad 100 tysięcy sztuk rocznie.