Zając wśród zboża – obraz olejny autorstwa Józefa Chełmońskiego, namalowany w 1888 roku, znajdujący się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie (nr inw. MP 5366 MNW).
Opis Obraz przedstawia samotnego zająca, który przystanął pośród łanów zboża. Artysta zastosował tu ujęcie z niskiego punktu widzenia, podobnie jak np. we wcześniejszych Dropiach czy Kuropatwach. Na pierwszym planie widoczne są polne kwiaty, w głębi – czerwone maki. Niemal połowę kompozycji od góry zajmuje błękitne niebo. Format płótna – prostokąt poziomy – odpowiada typowemu układowi pejzażowemu.
Historia W 1888 roku obraz został zgłoszony przez Chełmońskiego na wystawę jesienną Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, lecz – podobnie jak trzy inne jego płótna: Noc gwiaździsta, Noc księżycowa / Wschód księżyca i Lelaki – został odrzucony przez Komitet TZSP. Przyjęto jedynie bardziej konwencjonalne dzieło Droga w lesie (1887). Decyzja jury spotkała się z krytyką prasy, która określiła ją mianem „artystycznego skandalu”.