Nową monetę uczyniono legalnym środkiem płatniczym do sześdziesięciu centów.
Rok później wprowadzono monetę pięciocentową z takiego samego stopu niklu i miedzi. Pięciocentówka szybko stała się bardziej popularna od swojej trzycentowej poprzedniczki, jednakże ona też miała być rozwiązaniem tymczasowym przed powrotem do obiegu monet srebrnych. W ciągu kilku lat rynek nasycił się drobnymi nominałami, a srebrne monety o wartością dzięsięciu, dwudziestu, dwudziestupięciu i piędziesięciu centów także powróciły do obiegu.
Roczna ilość bitych sztuk trzycentówki zmalała w latach siedemdziesiątych, a w osiemdziesiątych była marginalna. W 1885 roku wybito jedynie tysiąc sztuk przeznaczonych do obiegu. W 1889 roku powstały ostatnie sztuki, a ustwa z 26 września 1890 oficjalnie zakończyła historię amerykańskich trzycentówek.
Warianty mały|Trójka zamknięta mały|Trójka otwarta mały|Siódemka nad szóstką Moneta z 1873 roku występuje w dwóch wariantach stylu wybicia liczby „3” w dacie. Wyróżnia się odmianę z trójką „otwartą” i „zamkniętą” .