Bothrops asper – gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych (Viperidae) i podrodziny grzechotników (Crotalinae). Jest najbardziej niebezpiecznym wężem Ameryki Środkowej.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1883 roku amerykański zoolog Samuel Garman na łamach „Memoirs of the Museum of Comparative Zoology”. Autor nadał wężowi nazwę Trigonocephalus asper. Jako miejsce typowe podał Obispo, Darién w Panamie. Holotyp MCZ 2718 to okaz odłowiony przez dr. Maacka (sama głowa). Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Bothrops: bothros „rów, wgłębienie”; ωψ ōps, ωπος ōpos „oko”. asper – „surowy, szorstki, ostry”.
Morfologia Jest to duży wąż o długości przekraczającej 200 cm, trójkątnej głowie, szyi znacznie cieńszej niż głowa. Podobnie jak wszystkie grzechotniki, ma jamki policzkowe, niewielkie zagłębienia znajdujące się pomiędzy okiem a nozdrzem, wyposażone w receptory podczerwieni, umożliwiające mu wyczuwanie ofiary i polowanie w całkowitej ciemności. Gatunek ten charakteryzuje się dużą zmiennością ubarwienia, grzbiet od jasnobrązowego, brązowego, oliwkowozielonego, szarego, szarobrązowego, różowawego do prawie czarnego, na nim od 14 do 28 jaśniejszych pasków w kształcie litery X.