thumb|Siedem boleści Maryi autorstwa Adriana Isenbrandta, obraz w kościele Matki Boskiej w Brugii, ok. 1518-1535 Siedem Boleści Najświętszej Maryi Panny – tradycyjne nabożeństwo katolickie, koncentrujące się na siedmiu wydarzeniach z życia Maryi, które według pobożności ludowej stanowiły szczególne momenty cierpienia związanego z misją zbawczą Jezusa Chrystusa. Nabożeństwo to ukazuje duchowy współudział Maryi w męce i śmierci Syna oraz Jej postawę wiary, pokory i wytrwałości w obliczu cierpienia.
Do siedmiu boleści zalicza się: Proroctwo Symeona (Łk 2,25–35), zapowiadające miecz boleści, który przeniknie duszę Maryi. Ucieczkę do Egiptu (Mt 2,13–15), spowodowaną zagrożeniem życia Dzieciątka ze strony króla Heroda. Zagubienie dwunastoletniego Jezusa w świątyni (Łk 2,41–50), które napełniło Maryję bólem i lękiem. Spotkanie z Jezusem niosącym krzyż (Łk 23,27–31), podczas drogi na Kalwarię. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa (J 19,25–30), przy których Maryja trwała u stóp krzyża. Zdjęcie ciała Jezusa z krzyża (por. J 19,38), i złożenie go w ramionach Matki. Złożenie Jezusa do grobu (Łk 23,50–56), będące ostatnim aktem Matki w ziemskim pożegnaniu z Synem.