Proszone o sfotografowanie tego, co dla nich ważne, młode Palestynki często fotografowały zdjęcia już istniejące, wiszące na ścianach ich domów w scenografii rodzinnych pamiątek, a przedstawiające albo Palestynę, która już nie istnieje, lub mężczyzn, których rodzinom odebrała wojna. Wskazuje to na sakralną rolę fotografii, które stają się rodzinnymi relikwiami i nośnikami ważnych dla respondentek treści tożsamościowych. Z perspektywy symbolicznej, stwierdza Kiściańczuk, fotografie nieobecnych mężczyzn realizują wzorzec mitycznego bohatera, którego kobiety oczekują w domu. Mężczyzna na zdjęciu jest jednocześnie ukochanym członkiem rodziny (perspektywa indeksalna), jak i bohaterem walki narodowowyzwoleńczej, bojownikiem o wolność, wpisującym się w symboliczne narracje polityczne (perspektywa symboliczna). Dla respondentek ważna była nie tylko ich osobista i symboliczna relacja z mężczyznami, ale także transmisja wartości, które personifikowali mężczyźni: tradycji rodzinnych i narodowych, „biernego oporu” i nieustępliwości. Kontynuacja pamięci o Nakbie jest kontynuacją pamięci i wartości, choć rozumienie tych wartości zmienia się wraz ze zmianą czasów, w jakich żyją respondentki.