Jednocześnie podczas gdy literatura w dekani i gudżri obfitowała w zapożyczenia z miejscowych języków indyjskich to literatura okresu klasycznego zwróciła się ku zasobom języka perskiego, co sprzyjało faworyzowaniu persyzmu jako wyróżnika języka poetyckiego.
Współczesna literatura urdu Wczesna współczesna literatura urdu thumb|Muhammad Iqbal Powstanie współczesnej literatury urdu wiąże się z brytyjskim panowaniem w Indiach i można w jej ramach wyróżnić dwa okresy – wczesną literaturę współczesną okresu kolonialnego, powstającą mniej więcej od 1860 do 1940, i współczesną literaturę urdu powstającą mniej więcej od 1940, coraz bardziej skoncentrowaną w Pakistanie. Panowanie brytyjskie oznaczało załamanie się tradycyjnego systemu patronatu i względny spadek znaczenia gazelu, który tradycyjnie służył celom panegirycznym, choć przez pewien czas nadal działali poeci piszący w dawnym, arystokratycznym stylu, tacy jak (zm. 1905). Jednak większość najważniejszych pisarzy tego okresu przynajmniej przez jakiś czas pozostawała w służbie rządu kolonialnego lub nowych prywatnych albo książęcych organizacji powołanych przez ten rząd. Ogromne znaczenie miało rozpowszechnienie druku.