Zygmunt Wojciechowski (ur. 16 kwietnia 1888 w Bninie, zm. 27 października 1968 w Poznaniu) – polski dyrygent.
Życiorys Był synem organisty Pawła Wojciechowskiego i Władysławy z domu Woya. Podstawy edukacji muzycznej otrzymał od ojca. Ukończył szkołę powszechną i gimnazjum w Krotoszynie. Studiował grę na fortepianie i organach oraz teorię muzyki w konserwatorium w Hamburgu (1905–1908), następnie kontynuował studia u w Berlinie. W 1913 roku koncertował jako pianista z kwintetem w krajach europejskich i Egipcie. Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej i wysłany na front zachodni, gdzie został ranny. Wróciwszy do Poznania, wziął w 1918 roku udział w powstaniu wielkopolskim. Od 1919 do 1939 roku był dyrygentem, a w latach 1929–1933 również dyrektorem Teatru Wielkiego w Poznaniu. Początkowo prowadził przedstawienia baletowe, później dyrygował również premierami operowymi. Ponadto grał jako pianista w teatrze i na koncertach, a od 1926 roku dawał w Poznaniu koncerty organowe. Dyrygował koncertami i przedstawieniami operowymi podczas Powszechnej Wystawy Krajowej w 1929 roku. W 1930 roku zorganizował w Poznaniu Festiwal Moniuszkowski.