Film miał swoją premierą w Polsce w lecie 1974 roku. Rok wcześniej jego pojawienie się na ekranach świata anonsował na łamach tygodnika Film Aleksander LedóchowskiNadając mu polski tytuł Najmita. Chwaląc w nim niemal wszystko, pisał o dziele Bridgesa jako o filmie wysokiej rangi.
Jednak już po pojawieniu się filmu na ekranach polskich kin wywołał on skrajnie odmienne recenzje. Piotr Krupicki uznawał obraz Bridgesa wprawdzie za piękny film o "doskonałej poprawności artystycznej i mistrzowskim opanowaniu rysunku psychologicznego", jednak nie wróżył mu w Polsce zbyt dużej oglądalności. Miała na tym zaważyć zbytnia "angielskość" filmu – rażąca i obca nie-wyspiarzom konserwatywność, a nawet anachroniczność. Nie pomylił się – film znalazł się na odległym, 96 miejscu pierwszej setki premier w kinach polskich w roku 1974 z rezultatem 209 tys. widzów.
Zupełnie odmienną opinię wyrażał Jerzy Niecikowski. Nie rozumiejąc werdyktu jury w Cannes, przyrównywał Najemnika do podrzędnego melodramatu w stylu polskiej Trędowatej, o odpychających pseudospołecznych i pseudopsychologicznych treściach.