Mimo rozbudowy kombinatu w 1949 roku warunki pracy w Darnickim Kombinacie Jedwabniczym pozostawały trudne, a wielu pracowników żyło w ubóstwie. W ramach wsparcia przydzielono im działki ogrodnicze na Woskresence, przeznaczone wyłącznie pod zabudowę gospodarczą, by mogli samodzielnie uprawiać warzywa. Inicjatywa ta, mimo ograniczeń, została dobrze przyjęta.
W okresie powojennym Darnicki Kombinat Jedwabniczy odgrywał znaczącą rolę w przemyśle tekstylnym ZSRR, wyróżniając się skalą produkcji i poziomem technologicznym, często przewyższając kombinaty w Moskwie i Iwanowie. Był również elementem propagandy – jego pracownicy brali udział w defiladach na Chreszczatyku jako symbol zaangażowania przemysłu w realizację celów partyjno-państwowych. W 1956 roku pracownicy założyli park, a w 1966 roku kombinat został odznaczony Orderem Lenina. Produkowano tu m.in. tkaniny z ukraińskimi motywami, które cieszyły się dużym zainteresowaniem, również wśród renomowanych hoteli (np. hotel „Tarasowa Hora” i „Moskwa”). Jako kombinat wzorcowy, DSzK gościł delegacje partyjne, w tym Fidela Castro, który w 1963 roku rozpoczął wizytę w Ukrainie właśnie od tego kombinatu.