Zespół konstruktorów, w skład którego wchodzili Claude Dornier, Richard Vogt i Alexander Lippisch, na bazie pochodzącej z 1918 roku maszyny Zeppelin-Lindau D.I, zaprojektowali nowy samolot oznaczony jako Do H. Dwupłatowy układ zastąpili sprawdzonym w Fokkerze D.VIII układem wolnonośnego górnopłata. Starannie zaprojektowany pod kątem aerodynamicznym kadłub pokryty został duralową blachą. Rysunki techniczne a następnie części samolotu wykonano w wytwórni Dorniera pod Friedrichshafen. Części przewieziono do Rorschach w Szwajcarii. Tam samolot zmontowano, otrzymał numer fabryczny W.Nr.33, szwajcarskie oznaczenie CH-87 a 1 listopada 1922 roku w Dübendorf oblatano. Maszyna została zakupiona przez amerykańską firmę Wright Aeronautical Corporation, rozebrana ponownie na części i wysłana statkiem do USA. Tam pod nowym oznaczeniem Wright WP-1 i nowym silnikiem Wright-Hispano-Suiza H3, wzięła udział w kwietniu 1923 roku w zawodach lotniczych zorganizowanych przez United States Navy, po których marynarka odkupiła samolot z przeznaczeniem do kontynuowania prób w locie.