Ostatni kosmyk nocy. Nagrania archiwalne z lat 1971–1974 – czwarty album kompilacyjny, zawierający w większości nigdy niepublikowane nagrania radiowe, krajowe i zagraniczne (NRD) z lat 1971–1974, najbardziej rockowych wcieleń grupy Niebiesko-Czarni, który ukazał się w 2017 roku nakładem wydawnictwa Kameleon Records (KAMCD 53). Otwierają go zarejestrowane w 1971 roku w Polskim Radiu trzy utwory, przywołujące swym klimatem rock-operę Naga: nieco latynoski Nicolaus; łączący jazzową swobodę z ciężkim rockiem – z niewiadomych przyczyn wyciszony po blisko trzech minutach utwór Zostań marzeniem i siedmiominutowy, również dość ciężki blues, pt. Cienie na wietrze, gdzie wyeksponowane zostają ogromne możliwości wokalne Wojciecha Kordy. Następna w kolejności, tj. pierwsza, radiowa wersja Nagiej z 1972 roku (dłuższa od tej zawartej na longplayu) została przez zespół zaprezentowana w programie TVP Poznań. Na albumie wyróżnia się m.in. siedem utworów zarejestrowanych w studiach nagraniowych wschodnio-niemieckiej rozgłośni radiowej (w dniach 8–12 listopada 1972) z których do momentu wydania tej płyty, opublikowano została tylko niemieckojęzyczna wersja utworu O nagiej prawdzie słuchaj pieśni (na winylowej kompilacji Amigi pt. Hallo nr.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ostatni kosmyk nocy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.