smaragdinus – lasy amazońskie Boliwii, Peru, Ekwadoru (prowincje Sucumbíos, Orellana, Pastaza, Zamora Chinchipe i Napo), Kolumbii, południowej Wenezueli i Brazylii (Acre, Amazonas, Rondonia).
Ekologia i zachowanie Żararaka paskowana jest wężem nadrzewnym, prowadzącym nocny tryb życia. Zamieszkuje stare lub umiarkowanie zniszczone lasy wiecznie zielone, obrzeża lasów, plantacje manioku i wiejskie ogrody. Większość czasu spędza zwinięta na roślinności na wysokości do 18 m nad poziomem gruntu. Czasami można je spotkać także odpoczywające na poziomie gruntu lub na pniach starych powalonych drzew. Żerują z zasadzki. Dieta obejmuje płazy – żaby nadrzewne (np. Boana boans, Dendropsophus marmoratus i Osteocephalus taurinus), jaszczurki (m.in. Anolis fuscoauratus i Thecadactylus solimoensis), inne węże, ssaki (gryzonie i nietoperze) i ptaki. Zarówno młode, jak i dorosłe osobniki wabią ofiarę, poruszając jaskrawo kolorowymi ogonami jako przynętą.
Żararaka paskowana jest gatunkiem bardzo silnie jadowitym. Dawka śmiertelna LD50 8,24 mg/kg. W obszarze występowania odpowiada za 3–36% wszystkich ukąszeń.