transakcję zatwierdził książę w obecności rady miejskiej. W tym samym roku książę potwierdził również prawa klasztoru do użytkowania łąk , jednego dużego połowu sieciowego na Wielkim Zalewie oraz połowy udziału w .
W 1306 klasztor został przeniesiony – za zgodą rady miejskiej – w inne miejsce, nabyte niedawno i położone nad wodą, w obrębie umocnień miejskich.
Na przestrzeni kolejnych dziesięcioleci klasztor otrzymał wiele dalszych przywilejów książęcych. W 1317 nadano mu prawo patronatu nad kustodią i szkołą miejską, wraz z prawem mianowania kustosza i nauczyciela. W 1318 zakon uzyskał wieś Kopice, w 1319 potwierdzono jego posiadanie wsi Gogolice, w 1361 klasztor nabył Wysoką Kamieńską i Stepnicę, w 1386 został zwolniony z opłat za rybołówstwo na zalewie, a w 1394 uzyskał wsie Żarnowo i Łąka. Akt potwierdzający te nadania wystawiono w Wolinie. W 1338 roku papież Benedykt XII oficjalnie zatwierdził prawo cysterek z Wolina do sprawowania patronatu nad kościołami w Sibinie, Koniewie, Mierzęcinie, Uninie, Lasce, a także nad świątyniami św. Jerzego, św. Mikołaja i św. Michała w samym Wolinie.