Kampania Liaoshen (; pinyin: Liáoshěn huìzhàn) – ofensywa Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej (ChALW) na terenie Mandżurii pomiędzy 12 września a 1 listopada 1948 r. Była to jedna z trzech decydujących kampanii chińskiej wojny domowej oprócz kampanii Pingjin i Huai Hai. Wojska komunistyczne korzystając z posiadanej przewagi liczebnej zdobyły Changchun, Jinzhou i Shenyang. Wojska nacjonalistyczne zostały niemalże usunięte z Dong Bei.

Preludium Mandżuria była dla Rządu Narodowego prawdziwą pułapką. Komuniści kontrolowali wiejski interior, który został im przekazany przez Sowietów na początku 1946 r. Nacjonaliści zmuszeni byli bronić się w Mandżurii, regionie otoczonym z trzech stron przez Związek Sowiecki lub jego satelitów: Mongolię i Koreę Północną. Północna kraina była połączona z Chinami właściwymi wąską magistralą kolejową, przechodzącą w pobliżu Wielkiego Muru, która często padała ofiarą komunistycznego sabotażu. W 1947 r. wojska komunistyczne Lin Biao zaczęły coraz bardziej się rozrastać korzystając z dostarczanej hojnie przez Stalina pomocy. Wojska nacjonalistyczne radziły sobie dobrze z komunistami do lata 1947 r. Do tego czasu Najlepsza Pod Niebem Armia czyli Nowa 1 Armia i Nowa 6 Armia odpierały komunistyczne ataki.