Wywoływało to pomysły ewakuacji wojsk narodowych z Mandżurii. Bardzo obawiał się tego głównodowodzący komunistami Zhu De. Odblokowanie elitarnych dywizji nacjonalistycznych i rzucenie ich na Centralne Równiny mogłoby zmienić sytuację strategiczną. Ewakuację północnej krainy postulowali już w 1947 r. amerykańscy generałowie Barr i Wedemayer. Sprawa nie wyglądała wszakże tak prosto. Takie posunięcie skróciło by front, ale groziło poważnymi następstwami. Liczono się z możliwością ogłoszenia powstania Mandżurskiej Republiki Rad lub nawet wcielenie tego tworu do ZSRR. W późniejszych latach o rozmowy ze Stalinem na ten temat był oskarżany szef miejscowej organizacji partyjnej Gao Gang. Wiele miast jeszcze przed rozpoczęciem kampanii było odciętych przez komunistów. Changchun był w takim stanie od kwietnia 1948 r., a 30 maja Lin Biao wydał rozkaz z treścią: Zamieńcie Changchun w miasto śmierci. Od maja blokowany był także Shenyang. Zaopatrzenie starano się zrzucać z samolotów chociaż nie było wystarczających sił transportowych by tego dokonać.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kampania Liaoshen · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.