Wanda Grabowska (ur. 2 lutego 1883 w Kowlu, zm. 18 października 1957 w Piotrkowie Trybunalskim) – polska nauczycielka, działaczka społeczna i niepodległościowa, dyrektorka Gimnazjum Humanistycznego Żeńskiego Zrzeszenia Nauczycieli Szkół Średnich w Piotrkowie. Zaangażowana w działalność oświatową, konspiracyjną oraz polityczną. Uczestniczka tajnego nauczania w okresie II wojny światowej. Reprezentantka pokolenia kobiet, które odgrywały aktywną rolę w walce o niepodległość Polski.
Pochodzenie i młodość Urodziła się w rodzinie o szlacheckich korzeniach. Jej ojciec, Jan Grabowski, był urzędnikiem kolejowym, a matka, Konstancja z Psarskich, pochodziła z rodziny ziemiańskiej. Wychowywana w duchu patriotyzmu i umiłowania polskiej kultury, wcześnie zaangażowała się w działalność na rzecz społeczeństwa. Ukończyła pensję Leonii Rudzkiej w Warszawie. Po uzyskaniu uprawnień nauczycielskich rozpoczęła pracę w Polskiej Macierzy Szkolnej w Lublinie, a następnie od 1907 roku w Zakładzie Naukowym Żeńskim Henryki Domańskiej w Piotrkowie. Angażowała się społecznie, udzielając bezpłatnych lekcji z historii i języka polskiego m.in. w Stowarzyszeniu Polek Pracujących.