Działała na rzecz równouprawnienia kobiet. Była inicjatorką zorganizowania „Wiecu Kobiet wszystkich stanów”. Posiedzenie, na które przybyło 1500 kobiet, odbyło się 17 maja 1917 roku w Piotrkowie. Grabowska postulowała walkę kobiet o czynne i bierne prawa wyborcze na szczeblu lokalnym oraz ogólnopolskim, a także o dopuszczenie kobiet do wszelkich dziedzin pracy na podstawie posiadanych kwalifikacji.
Oprócz zaangażowania w Lidze Kobiet Pogotowia Wojennego Grabowska działała także w Oddziale Żeńskim Polskiej Organizacji Wojskowej, przyjmując pseudonim „Toporówna”. Była odpowiedzialna za biuro paszportowe, zabezpieczenie łączności oraz prowadzenie Poczty Listów Prywatnych.
13 kwietnia 1931 roku rozporządzeniem Prezydenta Rzeczpospolitej Ignacego Mościckiego za działania na rzecz niepodległości Polski otrzymała Krzyż Niepodległości.
Ponadto w czasie I wojny światowej Grabowska prowadziła prace oświatowe w licznych organizacjach w Piotrkowie, m.in. w Stowarzyszeniu Nauczycielstwa Polskiego, Kole im. Stefana Czarnieckiego Polskiej Macierzy Szkolnej, na Wyższych Kursach Pedagogicznych Żeńskich Polskiej Macierzy Szkolnej, kursach Polskiego Stronnictwa Narodowego.
Okres międzywojenny W 1919 roku Grabowska rozpoczęła studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, które w roku następnym była zmuszona przerwać.