Budowę budynku zrealizowano w latach 1996–2003. Za konstrukcję odpowiadali inżynierowie z firm Ove Arup & Partners oraz , natomiast instalacje mechaniczne zaprojektowali specjaliści z Ove Arup & Partners wraz z Luigi Dell’Aquilą. Prefabrykowane panele betonowe dostarczyła firma Italcementi Group, a oświetlenie i iluminację zrealizowały firmy FMRS i Erco.
W 2004 roku Richard Meier otrzymał za tę realizację nagrodę światowego konkursu architektury sakralnej Premio Internazionale di Architettura Sacra “Frate Sole”, przyznawaną raz na cztery lata architektom za wybitne projekty współczesnych kościołów z całego świata.
Architektura mały|lewo|„Żagle” z widocznymi podziałami pomiędzy prefabrykowanymi elementami je tworzącymi. Założenie przestrzenne kościoła opiera się na siatce geometrycznej złożonej z trzech kwadratów i czterech okręgów, bazując na formach geometrycznych sześcianu oraz kuli. Kwadraty wyznaczają układ dziedzińców i pomieszczeń parafialnych, natomiast trzy z okręgów tworzą profile kontrastujących z czwartym okręgiem trzech dużych, monumentalnych i zakrzywionych „żagli”, o malejących wysokościach od 26 do 18 metrów. „Żagle” mają podwójnie zakrzywioną formę przypominającą nabrzmiałe od wiatru płótna, z jednakowym promieniem krzywizny w rzucie poziomym i pionowym.