mały|Bloki arbolitowe Arbolit (ros. арболит) – rodzaj trocinobetonu. Mieszanka kruszywa organicznego (głównie trocin, ale także np. mączki drzewnej) z cementem i dodatkami chemicznymi. Materiał stosowany w Związku Radzieckim oraz współczesnej Rosji. W związku z wykorzystaniem do jego produkcji odpadów obróbki drewna, beton ten jest uznawany za przyjazny środowisku.
Historia Pierwsze wzmianki o mieszance trocin z cementem można znaleźć w latach 30. XX w. w Holandii. Wynaleziono wtedy materiał o nazwie Durisol. Nie zyskał on jednak popularności i nie był szeroko stosowany w budownictwie. Obecnie nie jest stosowany na rynku mieszkalniowym. Wykorzystuje się go jako panele akustyczne.
Materiał durisol w latach 60. XX w. został zaadaptowany przez radzieckich inżynierów jako materiał nazwany arbolitem. Główną osobą prowadzącą nadzór nad budową fabryk do produkcji arbolitu oraz prowadzącą szerokie badania naukowe opisujące ten materiał był Isaak Chiskowicz Nanazaszwili (ros. Исаак Хискович Наназашвили) – nazywany w Rosji „ojcem ewangelistą Arbolitu”. Poprzez wiele publikacji naukowych oraz wydania dwóch książek szeroko opisujących arbolit, znacznie przyczynił się do rozwoju tego materiału. W roku 1984 powstała norma (technika) (GOST 19222-84) opisująca wymagania techniczne dla arbolitu.