Latua pubiflora (Griseb.) Baill. – gatunek z monotypowego rodzaju roślin Latua z rodziny psiankowatych. Zasięg gatunku obejmuje południowe Chile w Ameryce Południowej, gdzie gatunek rośnie w górach nadbrzeżnych od miasta Valdivia po wyspę Chiloé.
Roślina o właściwościach toksycznych i narkotycznych, powoduje trwałe zaburzenia psychiczne i zatrucia śmiertelne. Używana była do trucia ryb.
Naukowa nazwa rodzajowa utworzona została z nazwy lokalnej stosowanej przez Mapuczów, która w ich języku mapudungun brzmi latue i oznacza „drzewo śmierci”. To samo znaczy lokalna nazwa hiszpańska – palo mato, alternatywna nazwa palo de bruja oznacza „drzewo czarownic”.
Morfologia thumb|left|Kwiat thumb|left|Owoc Pokrój Krzew lub drzewo osiągające od 2 do 10 m wysokości, z jednym lub kilkoma pniami o średnicy do 25 cm. Korowina cienka, pękająca podłużnie, barwy czerwonawej do szarobrązowej. Młode pędy pokryte żółtobrązowym omszeniem. Z kątów liści wyrastają ciernie o długości do 2 cm, będące zredukowanym odgałęzieniem pędu i często z ich nasady wyrasta drobny liść. Liście Skrętoległe, bez przylistków, krótkoogonkowe, wyrastają w odstępach na długopędach i gęsto skupione na krótkopędach. Są pojedyncze, o blaszce eliptycznej do lancetowatej, całobrzegiej, zaostrzonej na wierzchołku i zbiegającej ku nasadzie.